Z czasem wody przestały spełniać wymagane kryteria lecznicze, spadała też wydajność źródeł. W 1870 r. Villiam Zsigmondy z Bratysławy, inżynier górniczy z doświadczeniem w zakresie poszukiwania wód artezyjskich, rozpoczął w Herľanach wiercenia poszukiwawcze. Dwa lata później na głębokości 172 m dosięgnięto pierwszej warstwy wodonośnej, z której wytrysnęła pierwsza erupcja. Wiercenia zakończono w 1875 r. na głębokości 404,5 m, jednak ze względu na brak odpowiedniej ilości rur odwiert zarurowano jedynie do głębokości 351 m. Od tego czasu trwają tu systematyczne erupcje unikatowego w tych rejonach świata chłodnego gejzeru.
Znaczenie miejscowości jako uzdrowiska, pomimo istnienia czterech źródeł wody mineralnej, spadło po roku 1945. Obecnie (2025) obszar dawnego terenu uzdrowiska, usytuowany w ok. 2-hektarowym parku, należy do Uniwersytetu Technicznego w Koszycach jako „Učebno-výcvikové zariadenie Herľany”. W parku, założonym jeszcze w końcu XIX w., rośnie 30 gatunków drzew, w tym 9 gatunków iglastych, 21 liściastych. Wokół niego usytuowany jest zespół kilku budowli, pozostałych po dawnym uzdrowisku. Najstarsza z nich, o nazwie „Dargov”, pochodzi sprzed 1819 r. Mieści się w niej obecnie restauracja. Dwa inne obiekty, parterowy pensjonat „Gejzír” i piętrowe „Branisko” to dziś skromne hoteliki o średnim standardzie.