Popularność wśród telewidzów zyskała w latach 70. XX w. dzięki roli Karen Petersen w serialu Samochodzik i templariusze (1972) i występom w filmach komediowych: Hydrozagadka (1971) Andrzeja Kondratiuka i Dziewczyny do wzięcia (1972) Janusza Kondratiuka, u którego zagrała jeszcze w komedii Pies (1973) i filmie wojennym Głowy pełne gwiazd (nakręcony w 1974, premiera w 1983). Krytycy i widzowie chwalili ją za talent, nieprzeciętną urodę i charakterystyczny, zachrypnięty tembr głosu. 18 marca 1973 zadebiutowała jako aktorka teatralna rolą Małgorzaty w sztuce Marii Czanerle Gulgutiera (reż. Józef Szajna) w Teatrze Studio w Warszawie, z którym była zawodowo związana do 1979 i zagrała w nim m.in. Magdalenę w Dantem (reż. Józef Szajna), Julię w Księżnej d’Amalfi Johna Webstera (reż. Georges Colin) i Kota w Matuzalem, czyli wieczny mieszczanin (reż. Andrzej Markowicz).
Wystąpiła w kilku zagranicznych filmach, m.in. rosyjskich: Gwiazda zwodniczego szczęścia (1975) Władimira Motyla;