O ile zazwyczaj jedyną larwą tasiemców żyjącą wolno poza organizmem żywiciela jest onkosfera, objęta jeszcze otoczkami jajowymi, a często i oderwanym od organizmu rodzica członem, u przedstawicieli rodziny Diphyllobothriidae koracydium w środowisku wodnym pozbywa się wspomnianych otoczek. W środowisku wodnym żyje krótko, nie potrafi przetrwać w nim powyżej kilku-kilkunastu godzin. Może zostać połknięte przez zwierzę, które stanie się przez to jego żywicielem. Jeśli jednak połknięte nie zostanie, umiera. Rozwój tasiemców cechuje się bardzo wysoką śmiertelnością, rekompensowaną przez wysoką płodność. Jako przystosowanie do połknięcia koracydium rozwinęły fototaksję dodatnią. W toni wodnej zmierzają więc do obszarów lepiej oświetlonych, a tym samym znajdujących się bliżej powierzchni. W miejscach tych mają większą szansę, że połknie je jakiś widłonóg, w ciele którego tasiemiec będzie kontynuował rozwój.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Larwy *