W 1963 został sekretarzem generalnym Zrzeszenia Prawników Polskich, zasiadał w Międzynarodowym Stowarzyszeniu Prawa Karnego, w 1970 wiceprezydentem Międzynarodowego Zrzeszenia Prawników Demokratów. Od 1970 był także profesorem prawa na Uniwersytecie Warszawskim, w 1971 został kierownikiem tamtejszego Zakładu Kryminalistyki. W latach 1972–1976 był pierwszym prezesem Sądu Najwyższego.

Autor komentarza do Kodeksu karnego z 1969 oraz innych publikacji, publikowanych m.in. w Wydawnictwie Prawniczym.

Działalność polityczna W kwietniu 1945 przystąpił do Organizacji Młodzieży Towarzystwa Uniwersytetu Robotniczego, z którą w lipcu 1948 wszedł w skład Związku Młodzieży PolskiejProfil na stronie Biblioteki Sejmowej. [dostęp 2020-01-05]. (działał w nim do 1953). Od maja 1954 pełnił przez rok funkcję I sekretarza Podstawowej Organizacji Partyjnej Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej w Sądzie Najwyższym.

W latach 1969–1972 szef Kancelarii Sejmu, a następnie (w latach 1972–1980) poseł na Sejm PRL VI i VII kadencji. Od 1975 do 1981 zasiadał w Centralnej Komisji Kontroli Partyjnej PZPR. Był delegatem na VII i VIII Zjazd partii.