Z Franzem Beckenbauerem tworzył efektywny duet obrońców w reprezentacji RFN. W jej barwach zagrał 96 meczów. W 1974 roku zwyciężył z nią w mistrzostwach świata, a dwa lata wcześniej został mistrzem Europy. W 20 spotkaniach był kapitanem drużyny narodowej.
Sportową karierę zakończył w czerwcu 1979 roku z powodu skomplikowanego złamania nogi. Miał wówczas 33 lata.
Sukcesy piłkarskie mistrzostwo RFN 1971, 1975, 1976 i 1977, Puchar RFN 1973, Puchar UEFA 1975 i 1979, finał Pucharu Mistrzów 1977 z Borussią Mönchengladbach
W reprezentacji RFN od 1967 do 1978 roku rozegrał 96 meczów i strzelił 1 gola – mistrzostwo świata 1974, mistrzostwo Europy 1972, oraz wicemistrzostwo w 1976 oraz starty w Mundialach 1970 (brązowy medal) i 1978 (II runda).
W Bundeslidze rozegrał 419 meczów i strzelił 32 gole.
Kariera szkoleniowa Po zakończeniu piłkarskiej kariery związał się z Niemieckim Związkiem Piłki Nożnej. Najpierw przez siedem lat prowadził juniorskie i młodzieżowe reprezentacje RFN, a, kiedy po Mundialu 1986 nowym trenerem kadry mianowano Franza Beckenbauera, został jego asystentem. Wspólnie w 1990 roku zdobyli mistrzostwo świata.