Radiowskaźnikiem jest przeważnie Tc99m, rzadziej I131.
Przygotowanie do badania Do badania przystępuje się na czczo i po znaczeniu stężenia kreatyniny w surowicy. Od pacjenta wymaga się również zachowania pozycji nieruchomej przez długi czas, około 30 minut (w pozycji na brzuchu). Badanie trwa kilkadziesiąt minut. Dzieciom zwykle podaje się środki uspokajające. W przeprowadzeniu badania renograficznego może być pomocne wcześniejsze wykonanie badania ultrasonograficznego. Lekarz badający powinien wiedzieć o stwierdzonej niewydolności nerek (dobiera się wtedy specjalne znaczniki), o okolicznościach uniemożliwiających wykonanie dobowej zbiórki moczu (np. biegunka), aktualnie przyjmowanych lekach, ciąży (lub możliwości jej istnienia), skłonności do krwawień. Po badaniu należy przyjąć około litr płynów obojętnych (woda, herbata, soki itp.) w celu wypłukania resztek radioznacznika.
Jedynym przeciwwskazaniem jest ciąża. Brak ograniczenia wiekowego. Badanie można powtarzać wielokrotnie.
Zobacz też renoscyntygrafia izotopowa statyczna scyntygrafia nerek
Bibliografia
Kategoria:Obrazowanie medyczne