Po zakończeniu działań wojennych od 1922 służył na stanowisku dowódcy kompanii w 3 pułku Saperów Wileńskich, a od 1926 w 5 pułku saperów na stanowisku kwatermistrzaDziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 46 z 27 października 1926 r.. W latach 1927–1928 sprawował funkcję szefa referatu w Departamencie Inżynierii i Saperów Ministerstwa Spraw Wojskowych. 26 kwietnia 1928 został przeniesiony do Oficerskiej Szkoły Inżynierii w Warszawie na stanowisko kwatermistrzaDziennik Personalny Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 9 z 26 kwietnia 1928 roku, s. 159.. Do 1931 był dowódcą kompanii szkolnej w Centrum Wyszkolenia Saperów w ModlinieDziennik Personalny Ministra Spraw Wojskowych z 23 grudnia 1929 r., Nr 20, s. 406, po czym został przeniesiony do Centrum Wyszkolenia Broni Pancernych w Warszawie na stanowisko wykładowcy. W 1933 objął funkcję oficera sztabu ds. wyszkolenia w 7 batalionie saperówDziennik Personalny Ministra Spraw Wojskowych z 28 czerwca 1933 r., Nr 8, s. 136, w którym po roku został zastępcą dowódcy. Pod koniec 1935 mianowano go dowódcą batalionu szkolnego w Szkole Podchorążych Rezerwy Saperów w ramach Centrum Wyszkolenia Saperów. W latach 1936–1939 był dowódcą 6 batalionu saperów w Brześciu nad Bugiem.