Wkrótce próby reanimacji przynoszą efekty, a człowiek powraca do życia.
Zwykle człowiek ma problemy z opisaniem tych doświadczeń za pomocą słów. Człowiek słyszy rozmowy lekarzy lub znajdujących się w pobliżu ludzi. Doświadcza błogiego uczucia spokoju, miłości i ciszy. Przez moment słyszy dźwięk podobny do buczenia lub dzwonienia. Ma wrażenie przemieszczania się przez ciemny tunel w kierunku światła. Doświadcza przebywania poza ciałem (OOBE). Spotyka innych, zmarłych wcześniej ludzi. Spotyka „świetlistą istotę”, która w zależności od doświadczeń i wiedzy może być określana jako zmarła osoba, anioł, Bóg, Jezus lub inaczej. Doświadcza panoramicznego przeglądu swojego życia (hipermnezja, czyli film z własnym życiem), któremu często towarzyszy „świetlista istota”. Ma wrażenie istnienia granicy lub kresu, po którego przekroczeniu nie będzie już powrotu. Odczuwa konieczność powrotu do życia. W kilku przypadkach osoby doświadczyły czegoś w rodzaju wszechwiedzy, która przeminęła wraz z powrotem do życia. Niektórzy opisywali „świetliste miasta” oraz „krainę błąkających się duchów”. Niektóre doświadczenia związane z bliskością śmierci, wiązały się z obecnością duchowej istoty, wpływającej na bieg wydarzeń i ratującej z opresji.