Po upadku powstania zamieszkał w Krakowie i podkrakowskiej Ruszczy.

Napisał Memoriał do trzech Dworów w obronie Uniwersytetu Jagiellońskiego (1833) wraz z Wielopolskim, Antonim Zygmuntem Helclem i Konstantym Świdzińskim, a w latach 1835–1836 współtworzył Kwartalnik Naukowy.

Krytykował powstanie krakowskie i rabację galicyjską z 1846, a dwa lata później proponował zniesienie pańszczyzny i czynszów przez wykupienie, ale realizację jego projektu poprzedził dekret cesarski wprowadzający uwłaszczenie chłopów w zaborze austriackim. Był przeciwnikiem rozruchów okresu Wiosny Ludów.

Działalność w Krakowie Jesienią 1848 zainicjował powstanie krakowskiego dziennika konserwatywnego Czas i został jego pierwszym redaktorem. Trzy lata później wystąpił jednak z redakcji, gdy jego współpracownicy (m.in. Maurycy Mann i Walerian Kalinka) uznali wystąpienie, którym pragnął powitać przybywającego do Krakowa cesarza Franciszka Józefa I, za zbyt lojalistyczne. W latach 1848–1853 zasiadał w Radzie Miasta Krakowa, a następnie pełnił funkcję konserwatora zabytków Krakowa.