Efi Ejtam, Efrajim Ejtam (hebr. אפרים (אפי) איתם, ang. Effi Eitam, ur. 25 lipca 1952) – izraelski wojskowy i polityk religijno-syjonistyczny. Generał brygady (rezerwy) izraelskich sił zbrojnych, bohater wojenny odznaczony Medalem Honoru za udział w wojnie Jom Kipur. W 2002 minister bez teki, w latach 2002–2003 minister infrastruktury narodowej, w latach 2003–2004 minister budownictwa i mieszkalnictwa, w latach 2003–2009 poseł do Knesetu, były lider Narodowej Partii Religijnej (Mafdal).
Życiorys Urodzony w 1952 roku w kibucu En Gew i otrzymawszy świeckie wykształcenie, Ejtam wstąpił do armii i wkrótce został oficerem. W czasie swojej służby stał się ortodoksyjnym Żydem. Ukończył studia z nauk politycznych i stosunków międzynarodowych. Jest żonaty, ma ósemkę dzieci.
Kariera wojskowa W Siłach Obronnych Izraela służył w latach 1971-2001. W czasie wojny Jom Kipur, 7 października 1973, Eitam i jego sierżant zatrzymali syryjskie czołgi przed penetracją przez nie miasta Nafah, położonego na Wgórzach Golan, używając tylko 3 pocisków z Bazooki i ciężkiego karabinu maszynowego.