W latach 1921–1925 był miejskim radcą budowlanym w Schwäbisch Gmünd, po czym przez cztery lata pracował jako wyższy miejski radca budowlany (Oberstadtbaurat) w Norymberdze, prowadząc działy nowego budownictwa oraz do spraw doradztwa konserwatorskiego.
W 1928 r. Schweizer otrzymał złoty medal olimpijski w konkursie artystycznym IX Letniej Olimpiady w Amsterdamie za projekt norymberskiego Frankenstadion. W 1929 r., po odejściu z posady, pracował w Norymberdze jako prywatny architekt, zaś rok później został profesorem na Katedrze Budownictwa Miejskiego, Mieszkalnictwa i Budowy Osiedli na Wyższej Szkole Technicznej w Karlsruhe. W 1937 r. został członkiem Komisji Egzaminacyjnej Rzeszy, rezygnując z propozycji objęcia posady profesorskiej w Turcji. W czasie II wojny światowej został członkiem Rady do Spraw Odbudowy, działając jednocześnie jako konsultant i łącznik władz w północnej Badenii i północnej Wirtembergii.