Można zatem wymienić następujące przedmioty badań logopedii: prawidłowy proces nabywania kompetencji i rozwoju sprawności językowej oraz komunikacyjnej, zapobieganie nieprawidłowym zachowaniom językowym, pochodzenie i przyczyny powstających odstępstw od normy w rozwoju mowy, mechanizm powstawania tych odstępstw, ich związek z innymi zaburzeniami rozwojowymi, ich wpływ na psychikę i funkcjonowanie społeczne, korekta wad wymowy, reedukacja zaburzeń mowy, w przypadku utraty nabytych już umiejętności porozumiewania się, terapia zakłóceń i zaburzeń rozwoju mowy oraz zaburzeń mowy, oddziaływanie na psychikę pacjenta w celu umożliwienia mu prawidłowego funkcjonowania społecznego, zapobieganie wtórnym skutkom zaburzeń mowy.

W logopedii wyróżnia się następujące specjalności: logopedia teoretyczna – „jej zadaniem jest integrowanie i wskazywanie możliwości wykorzystania w praktyce wyników badań, a także wprowadzanie metod i narzędzi służących diagnozowaniu wszelkich zaburzeń mowy oraz opracowywanie programów oddziaływań profilaktycznych i terapeutycznych” logopedia stosowana (praktyczna) – jej zadaniem jest rozwijanie kompetencji językowej i komunikacyjnej oraz zapobieganie nieprawidłowościom przebiegu tego procesu dzieli się ona na: logopedię ogólną, której zadaniem jest kształtowanie prawidłowej mowy i doskonalenie wymowy