Historia thumb|Dawny herb Gołogór Wioska o tej nazwie istniała już w XII w. Jako miasto, własność lokalnej arystokracji, wymieniane jest w dokumentach z 1461 r. 1470 r. – pierwsza znana data pojawienia się Żydów w GołogórachMaurycy Horn, Najstarszy rejestr osiedli żydowskich w Polsce w 1507 r., w: Biuletyn Żydowskiego Instytutu Historycznego 1974, nr 3 (91), s. 14.. W XVI wieku Gołogóry były miastem leżącym w dobrach szlacheckich w województwie ruskimZenon Guldon, Jacek Wijaczka, Skupiska i gminy żydowskie w Polsce do końca XVI wieku, w: Czasy Nowożytne, 21, 2008, s. 167.. W XVII i XVIII w. znane z miejscowych targów żywym inwentarzem, w tym końmi W XVIII w. właścicielem Gołogóry był polski szlachcic Mikołaj Bazyli Potocki W 1895 r. baron Hirsch założył prywatną szkołę żydowską, która uzyskała status szkoły państwowej w 1901 r. Uczęszczali do niej zarówno Żydzi, jak i uczniowie innych wyznań. Dzieci, w ramach zajęć bednarstwa, odpracowywały czesne wytwarzając m.in. cebrzyki, balie, wiadra. Szkoła istniała do 1939 r. W 1934 roku, w wyniku reformy gminnej, Gołogóry utraciły status miasteczka i zostały ustanowione siedzibą nowo powstałej gminy wiejskiej Gołogóry w powiecie złoczowskim, w województwa tarnopolskim. W listopadzie 1942 r.