Mimo że margrabiom udało się utrzymać tylko zachodnią część Pomorza Gdańskiego (ze Słupskiem), Święcowie osiągnęli dziedziczne panowanie (pod lennym zwierzchnictwem margrabiów, a od 1317 roku książąt zachodniopomorskich) nad ziemią sławieńską, darłowską i polanowską, gdzie władali do 1347 roku. Główna ich linia wygasła wkrótce po 1357 roku.
Wg najnowszych badań ustalono, że boczna ich gałąź o przydomku Podkomorzy dała początek rodowi von Puttkamer, co potwierdza dawne przypuszczenia historiografów. Wedle tych ustaleń Puttkamerowie pochodzą od rycerza Michała zwanego Mizgą, mającego brata o imieniu Mistina (Mścina, Mściwoj). Obaj byli pokrewnymi wojewody Święcy, najprawdopodobniej braćmi wujecznymi. Michał (zm. ok. 1308r.) był podkomorzym, wójtem i celnikiem pomorskim. To właśnie jego syn Piotr Putkamer (Petrus Putkumor), podkomorzy słupski miał być bezpośrednim przodkiem Puttkamerów.
GenealogiaDetlev Schwennicke, Europäische Stammtafeln. Neue Folge. Band 19. Zwischen Weser und Oder, Vittorio Klostermann, 2000, table 8,