Pierwszy zapis związany ze wsią Głuszyna pochodzi ze źródeł kościelnych. W 1296 biskup poznański Jan Gerbicz, na prośbę komesa oraz wojewody kaliskiego Mikołaja Przedpełkowica herbu Łodzia, erygował w kościele parafialnym w Głuszynie kolegiatę. Mieli w niej przebywać trzej kanonicy oraz prepozyt mający sprawować opiekę duszpasterską nad parafią Głuszyna i podlegać jurysdykcji biskupa poznańskiego, a w szczególności archidiecezji poznańskiej biskupa Henryka. Z dotychczasowych dziesięcin z Głuszyny, z nowej wsi zwanej Koziegłowy oraz ze wsi Kałek biskup Grebicz dodał dziesięciny ze wsi Wirek, Marlewo, ze źrebu Warzynowo w Kamionkach, z Łęgu koło Śremu, Chrząstowa i Góry. W wyniku podziału majątku pomiędzy członków kapituły: prepozyt oraz kanonicy otrzymali wówczas po 15 klaczy, 4 woły, dwie krowy, 50 owiec, 15 macior. Ponadto dochody prepozyta obejmowały dziesięciny z całej wsi Głuszyna, wolne dziesięciny folwarczne z całej parafii Głuszyna, wolną dziesięcinę z roli oranej przez komesa Mikołaja w Głuszynie, całą kolędę z parafii głuszyńskiej, opłaty z karczem w dystrykcie głuszyńskim;