Jego żona, kwakierka. To nie jest mój pomysł na dobry western”. Podobną dezaprobatę wyraził John Wayne, później nazywając W samo południe „najbardziej nieamerykańską rzeczą, jaką widział w całym swoim życiu, argumentując, że zahartowani w boju amerykańscy pionierzy, nie baliby się czterech bandytów. Szczególnie był zniesmaczony ostatnią sceną filmu, w której główny bohater odszedł z pracy marshala, uważając to za porzucenie odpowiedzialności wobec służby publicznej. Wayne był pierwszym i jedynym wyborem Hawksa do roli Chance’a. Hawks był zdania, że nie może być udanego westernu bez Wayne’a. Według historyka kina Emanuela Levy’ego, Wayne i Hawks celowo połączyli siły, by odpowiedzieć na W samo południe, opowiadając podobną historię na swój własny sposób: przedstawiając bohatera, który nie okazuje strachu ani wewnętrznych rozterek i nigdy nie wyrzeka się swojego obowiązku wobec społeczności, a jednocześnie współpracuje wyłącznie z osobami, które uważa za kompetentne, mimo że wiele innych postaci oferuje mu pomoc.