2006, Klaipėda.
Etymologia Znane są różne próby rekonstrukcji imienia Telawela. Geneza pierwszego członu: Według Aleksandra Brücknera – bóg drogi, bóg stada od Telias - „cielę“. Według Norbertasa Vėliusa – bóg ziemi, od tel – „ziemia“. Według Władimira Toporowa – źródłosłów to zapożyczenie od Skandynawów, od wyrazu Tialfi. Geneza końcowego członu: Źródło drugiego członu nie ulega zaś wątpliwości, sylaba „vel-“, która oznacza funkcję kowala oraz status w spisie bóstw, pozwala bezdyskusyjnie uważać Telawela za bliskiego dawnemu litewskiemu Diabłu (Velniasowi, Velinasowi) przedstawiciela świata chtonicznego.
Przypisy
Kategoria:Bóstwa bałtyjskie Kategoria:Bóstwa rzemiosł