W swoich dziełach ukazywał Peru z perspektywy Indian Keczua, w fabułę wplątywał język keczua i mity, ukazując świat, który przetrwał mimo wielowiekowej – nierzadko niezwykle brutalnej – ingerencji hiszpańskich konkwistadorów i ich potomków. Oprócz własnej twórczości zbierał oraz publikował także ustne przekazy literatury w keczua, tłumacząc większość z nich na hiszpański.
28 listopada 1969, wkrótce po zredagowaniu Lisów, Arguedas próbował popełnić samobójstwo (postrzelił się w głowę). Zmarł po pięciodniowej agonii.
Twórczość (wybór) Agua. Los escoleros. Warma kuyay (1935) Yawar Fiesta (1941) Diamantes y pedernales (1954) Głębokie rzeki (Los ríos profundos 1958) El Sexto (1961) La agonía de Rasu Ñiti (1962) Todas las sangres (1964) El sueño del pongo (1965) Ludzka miłość (Amor mundo y todos los cuentos 1967) Lis z Gór i Lis z Nizin (El zorro de arriba y el zorro de abajo 1971)
Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu San Marcos w Limie Kategoria:Ludzie związani z Cuzco Kategoria:Peruwiańscy prozaicy Kategoria:Peruwiańscy samobójcy Kategoria:Peruwiańscy tłumacze Kategoria:Pisarze hiszpańskojęzyczni Kategoria:Pisarze indygeniści Kategoria:Pisarze związani z Limą Kategoria:Prozaicy XX wieku Kategoria:Tłumacze na język hiszpański Kategoria:Urodzeni w 1911 Kategoria:Zmarli w 1969