W literaturze polskiej W literaturze polskiej strofa dziesięciowersowa nigdy nie była tak rozpowszechniona jak ośmiowersowa, jednak można wskazać wiele zastosowań dziesięciowiersza. Jan Kochanowski zbudował Psalm 6 z dwóch zwrotek dziesięciowersowych:
Czasu gniewu i czasu swej zapalczywości Nie racz mię, Panie, karać z moich wszeteczności, Ale się raczej zmiłuj nade mną strapionym A ulży nieco bólu kościom udręczonym! Ciałem i duszą stękam, ledwe iżem żywy, Dokąd mię chcesz zapomnieć, Ojcze litościwy, Odmień umysł a wejźrzy na moje ciężkości, Nawróć duszę od progu ostatniej ciemności; Bo po śmierci kto na Cię wspomienie? Kto w grobie Położony będzie mógł dzięki czynić Tobie?
Barokowy poeta Wacław Potocki wykorzystał decymę w wierszu Nowy zaciąg pod chorągiew starą tryumfującego Jezusa, Syna Bożego.