Guido Cavalcanti wykorzystał dziesięciowiersz w utworze Quando di morte mi conven trar vita.
Come m’invita lo meo cor d’amare, lasso, ch’è pien di doglia e di sospir’ sì d’ogni parte priso, che quasi sol merzé non pò chiamare, e di vertù lo spoglia l’afanno che m’ha già quasi conquiso? Canto piacere, beninanza e riso me’n son dogli’ e sospiri: guardi ciascuno e miri che Morte m’è nel viso già salita!
Poeta użył decymy również w wierszu Perch’i’ no spero di tornar giammai. W XIX wieku Guido Mazzoni spożytkował dziesięciowiersz w poemacie Un pianto della Vergine in decima rima.
W literaturze hiszpańskiej Decyma była popularna w literaturze hiszpańskiej Złotego Wieku. Pedro Calderón de la Barca zastosował schemat abbaaccddc we fragmencie sztuki Życie snem. Decymy hiszpańskie są właściwie podwojonymi pięciowierszami.
Con asombro de mirarte, con admiración de oírte, ni sé qué pueda decirte, ni qué pueda preguntarte; sólo diré que a esta parte hoy el cielo me ha guïado para haberme consolado, si consuelo puede ser del que es desdichado, ver a otro que es más desdichado.