Jan Nepomucen Miller (ur. 16 maja 1890 w Łodzi, zm. 29 września 1977 w Warszawie) – polski krytyk literacki i teatralny, poeta, ekspresjonista.
Życiorys Urodził się 16 maja 1890 w Łodzi, w rodzinie Romualda i Florentyny z Matysków, brat Romualda Millera. Ukończył szkołę handlową w Łodzi. Studiował na uniwersytetach w Petersburgu, Berlinie, Sorbonie i Uniwersytecie Jagiellońskim. W latach 1918/19 i w 1920 ochotniczo służył w Wojsku Polskim. Od 1921 nauczyciel gimnazjalny w Warszawie. Założyciel pisma „Ponowa”, działał w grupie artystycznej Czartak. Wiceprezes Związku Literatów Polskich.
Działał w tajnych kołach młodzieży socjalistycznej i w PPS. Propagował nieortodoksyjny wariant marksizmu w duchu Stanisława Brzozowskiego, akcentujący heroizm i wartości narodowe. Publikował m.in. w „Robotniku”, „Sygnałach” i „Wiadomościach Literackich”Jarosław Tomasiewicz: „Faszyzm lewicy” czy „ludowy patriotyzm”? Tendencje antyliberalne i nacjonalistyczne w polskiej lewicowej myśli politycznej lat trzydziestych. Warszawa 2020. s. 223–228. ..