Początki sanktuarium maryjnego w Loretcie sięgają 1928 r. Wówczas ks. Ignacy Kłopotowski, założyciel Zgromadzenia Sióstr Loretanek, proboszcz parafii Matki Bożej Loretańskiej w Warszawie, zakupił od dziedzica Ziatkowskiego duży majątek (o powierzchni około 130 ha) pod nazwą Zenówka, położony nad rzeką Liwiec, w odległości 60 km od stolicy.
Na początku w Loretcie była skromna kapliczka w lesie, którą następnie przeniesiono do murowanego budynku. Z uwagi na wzrastającą liczbę wiernych przychodzących na nabożeństwa zaczęto myśleć o wybudowaniu dużej kaplicy poświęconej Matce Bożej Loretańskiej. Prace rozpoczęto w 1952 r. Pomimo utrudnień ze strony władzy komunistycznej w 1959 r. kaplica była już w stanie surowym. Pierwsza msza została odprawiona 19 marca 1960 r. Prace nad wykończeniem kaplicy trwały przez wiele lat. W 1971 r. wykonano elewację zewnętrzną, umieszczając na frontonie grafikę przedstawiającą Matkę Bożą Loretańską z napisem: „Bogu w Trójcy Świętej Jedynemu i Matce Bożej Loretańskiej 1971’’. Ostateczny wystrój nadał kaplicy artysta Jerzy Machaj, a jej poświęcenia dokonał 19 lutego 1984 r. biskup pomocniczy warszawski Jerzy Modzelewski. Początkowo kaplica była pw. Matki Bożej Różańcowej, a od momentu sprowadzenia z Włoch figury Matki Bożej Loretańskiej – jest pw. Matki Bożej Loretańskiej.