Mimo tego z publikowanych utworów mógł sobie pozwolić tylko na bardzo skromne życie.

thumb|Mihály Vörösmarty W okresie od 1823 do 1831 napisał 4 dramaty i 8 małych powieści, między innymi Cserhalom (1825) i A két szomszédvár („Sąsiednie zamki”, 1831).

Po założeniu Węgierskiej Akademii Nauk Vörösmarty został w 1830 powołany na członka jej oddziału filologicznego, a następnie, po Karolu Kisfaludym, na jej dyrektora z roczną pensją w wysokości 500 forintów.

Był jednym z założycieli Towarzystwa Kisfaludyego oraz czasopism „Athenäum” i „Figyelmező”. Pierwsze z nich stało się najważniejszym czasopismem beletrystycznym, drugie zaś wiodącym czasopismem krytyk literackich.

Od 1830 do 1843 poświęcił się głównie dramatowi, tworząc m.in. Vérnász („Krwawe wesele”, 1833), ale pisał też patriotyczne wiersze, m.in. Az elhagyott anya („Opuszczona matka”, 1837) i Az uri hölgyhöz („Dla szlachetnej damy”, 1841). Po zawarciu w 1843 małżeństwa z Laurą Csajághy napisał cykl wierszy erotycznych.

Od 1848 tłumaczył wraz z Jánosem Aranyem i Sándorem Petőfim dzieła Shakespeare’a. Jego dziełem jest przekład dramatów Juliusz Cezar i Król Lear.