Import i zastosowanie w małej architekturze i rzeŸźbie kamiennej, "Biuletyn Historii Sztuki", nr 3-4, s.334-335, 2008, ISSN 0006-3967..

Ambonę  najprawdopodobniej ufundowała  księżna  Erdmuta  na  początku XVII wieku. Jest to ciekawe dzieło sztuki rzeźbiarskiej,  snycerskiej  oraz  malarskiej. Składa się z czterech głównych elementów: korpusu, podpory, baldachimu oraz  bariery  ze  schodami.  Na  korpusie umieszczono  obrazy  przedstawiające czterech ewangelistów oraz scenę Chrztu Chrystusa  w  Jordanie.  Ambonę  zdobią pełne  przepychu  dekoracje  w  postaci marmoryzowanych  kolumn,  kartuszy, ornamentów  zwijanych,  kaboszonów, rautów oraz pilastrów. Na baldachimie, który pełni również ważny element akustyczny, piętrzą się liczne elementy rzeźbiarskie  w  postaci  iglic  i  rollwerków. W  półkolistych  niszach  znajdują  się inskrypcje  oraz  chrystogramy  i  symbole  lilii.  Na  podniebiu umieszczono malowany  wizerunek  Gołębicy  Ducha Świętego. Podporę korpusu stanowi pełnoplastyczna  rzeźba  przedstawiająca Mojżesza.  Na  ambonę  wiodą  jednobiegowe  schodki  z  pełną  barierą.  Jej  front zdobią  trzy  romboidalne,  płytkie  nisze z  obrazami  przedstawiającymi:  św. Pawła, św. Piotra i św. Jakuba StarszegoKościół św. Jacka w Słupsku. Historia, sztuka, wiara, K. Bartosiewicz, o. K. Popławski OP, M. Rychert, Z.