Odtworzenie WITU Po II wojnie światowej odtworzono Instytut Techniczny Uzbrojenia. Instytut ten jednak wkrótce rozformowano i wydzielono z niego Zakład Naukowo-Badawczy Broni i Amunicji, zlokalizowany w Zielonce (na dawnym terenie Centrum Badań Balistycznych), który przejął funkcje i zadania ITU, oraz Instytut Mechaniki Precyzyjnej, o pozamilitarnym profilu działalności. Po kolejnych reorganizacjach, zakład w 1965 otrzymał nazwę Wojskowy Instytut Techniczny Uzbrojenia z siedzibą w Zielonce.
Po II wojnie światowej opracowano m.in. pistolet P-64, granatnik przeciwpancerny Komar, czołgowy pancerz reaktywny ERAWA, pistolet WIST-94, a także: amunicja oświetlająca do niektórych kalibrów dział i moździerzy, zasobniki do zrzutu z samolotów amunicji oraz lekkiego sprzętu i uzbrojenia, granaty nasadkowe wystrzeliwane z karabinów, ćwiczebne pociski błyskowo-dymne do armat polowych pozwalające zmniejszyć zużycie amunicji bojowej, głowice ćwiczebne do przeciwpancernych rakietowych pocisków kierowanych umożliwiające odzyskanie wystrzelonych pocisków dzięki zastosowaniu systemu spadochronowego, urządzenie do prowadzenia ćwiczebnych strzelań artyleryjskich na zmniejszonych poligonach, amunicja z pociskami pozornymi do armat przeciwlotniczych, dzięki której możliwe jest szkolenie obsług dział na przykoszarowych placach ćwiczeń, system