Na początku lat 30. XX w. przysiółek, należący do Przyborowa w zbiorowej gminie Jeleśnia, liczył 6 gospodarstw, w których mieszkało łącznie ok. 40 osób. Warunki życia w tak wysoko położonych gospodarstwach były skrajnie trudne. Licha gleba, której i tak było niewiele, rodziła ledwo trochę ziemniaków i owsa, który często nie zdążał dojrzeć. Mieszkańcy wegetowali zwykle dzięki państwowej pomocy żywnościowej. Szkoła była w odległym Przyborowie, więc dzieci tutejsze nie uczęszczały do szkoły - uczył je czytać i pisać w miarę wolnego czasu któryś ze strażników granicznych. W końcu, m. in. dzięki inicjatywie starosty żywieckiego Zygmunta Döllingera, władze państwowe zaproponowały mieszkańcom przeniesienie się na Pomorze Gdańskie, gdzie każdej rodzinie przydzielono gotowy dom i ok. 10-hektarową działkę ziemi uprawnej. W 1935 r. mieszkańcy Głuchaczek przenieśli się w okolice Krokowej na Kaszubach. Obecnie zabudowania przysiółka Głuchaczki znajdują się około 1 km od przełęczy, w dół doliny.
Przełęcz Głuchaczki jest wygodnym przejściem z polskiej doliny Koszarawy do słowackiej doliny Półgórzanki. Od dawna była wykorzystywana przez miejscową ludność. W okresie międzywojennym na przełęczy Głuchaczki działała Placówka Straży Celnej „Głuchaczki”, zaś od 1928 r.