W 1943 został doktorem nauk biologicznych i profesorem, w latach 1944–1948 był dyrektorem Instytutu Botanicznego Akademii Nauk Armeńskiej SRR, 1949–1961 profesorem Uniwersytetu Leningradzkiego, a od 1954 kierownikiem Wydziału Botanicznego Akademii Nauk ZSRR. W latach 1976–1987 był dyrektorem Instytutu Botanicznego im. Komarowa w Leningradzie. W 1975 przewodniczył Międzynarodowemu Kongresowi Botanicznemu odbywającemu się w Leningradzie.
1 lipca 1966 został członkiem korespondentem, a 28 listopada 1972 akademikiem Akademii Nauk ZSRR. Był też członkiem Ormiańskiej Akademii Nauk i członkiem zagranicznych licznych akademii zagranicznych. W 1977 r. został członkiem zagranicznym PAN, poza tym podobny status miał w Towarzystwie Linneuszowskim w Londynie, Leopoldinie, w akademiach norweskich i fińskich.
Wiele publikacji poświęcił klasyfikacji biologicznej roślin. Pierwszą wersję swego systemu klasyfikacyjnego opublikował w 1954 roku po rosyjsku. Rozwijał ją w kolejnych latach wydając w 1959 Die Evolution der Angiospermen oraz w 1966 Klasyfikacja i filogeneza roślin kwiatowych (ros. Система и филогения цветковых растений). Jego system klasyfikacji spopularyzowało w świecie wydanie po angielsku w 1969 Flowering Plants – Origin and Dispersal.