Wędkarstwo jako rozrywka, początkowo tylko najbogatszej części społeczeństwa, znana była od tysiącleci. Rzymski poeta Publiusz Owidiusz Naso w poemacie Halieutica (Sztuka rybołówstwa) opisał wędkarskie sposoby łowienia ryb różnych gatunkówPubliusz Owidiusz Naso. Sztuka rybołówstwa. TUM Gnieźnieńska Firma Wydawnicza Waldemara Kiełbowskiego Gniezno 1997, 177 ss.. Z I. w. n. e. pochodzi mozaika z Leptis Magna przedstawiająca dwóch wędkarzy w grupie rybaków a także w I w. n.e. o wędkowaniu wspomniał też w swoim epigramie Marcus Valerius Martialis, a Claudius Aelianus w swoim dziele De Animalium Natura zawarł opisy metod wędkowaniaClaudius Aelianus. De Natura Animalium Libri 17 (1784). Kessinger Publishing 2010, 616 ss. ISBN 978-1166069056.
W średniowieczu na początku XIII w. w niemieckim utworze epickim, napisanym około 1210 roku przez Wolframa von Eschenbacha, pojawia się wzmianka o połowie pstrągów i lipieni na „haczyk z piórami”. Bohater powieści brodzi boso w strumieniu, łowiąc te ryby na sztuczną muchę. thumb|left|Izaak Walton i jego uczeń. Drzeworyt autorstwa Louisa Rheada W języku angielskim zagadnienia wędkowania przedstawione są w jednym z rozdziałów w dziele p.t. Druga Księga z St.