Rząd kolonialny i biali rolnicy potrzebowali również taniej siły roboczejDavid Anderson, "Kenya, 1895–1939: Registration and Rough Justice". w: Masters, Servants, and Magistrates in Britain and the Empire, 1562–1955, Douglas Hay & Paul Craven (red.), Chapel Hill, NC: University of North Carolina Press, 2004, s. 498., która przez pewien czas była pozyskiwana przez władze wśród rdzennych Kenijczyków przemocą. Skonfiskowanie samej ziemi pomogło stworzyć pulę robotników najemnych. Dodatkowo władze kolonialne wprowadziły środki, które zmuszały coraz większą liczbę rdzennych Kenijczyków do poddania się pracy najemnej: Wprowadzenie podatków od chat i od osób (Hut and Poll, odpowiednio 1901 i 1910 r.) Ustanowienie rezerwatów dla poszczególnych grup etnicznych, przyczyniające się do ich izolacji i przeludnienia Zniechęcanie rodzimych Kenijczyków do podejmowania upraw dochodowych Rozporządzenie w sprawie panów i sług (Masters and Servants Ordinance, 1906 r.) oraz podróżny dokument tożsamości zwany jako kipande (1918 r.), aby kontrolować przemieszczanie się robotników i ograniczać dezercję Zwolnienie robotników najemnych z pracy przymusowej i innych obowiązkowych, niechcianych zadań, takich jak pobór wojskowy.