W latach 1947–1952 odbył studia filozoficzno-teologiczne na Wydziale Teologicznym Uniwersytetu Jagiellońskiego i równocześnie formację kapłańską w Częstochowskim Wyższym Seminarium Duchownym w Krakowie. W czasie studiów należał do sekcji wydającej skrypty, na piątym kursie seminaryjnym pełnił funkcję dziekana alumnów. Święceń prezbiteratu udzielił mu 29 czerwca 1952 w Katedrze Świętej Rodziny w Częstochowie miejscowy biskup pomocniczy Stanisław Czajka. Inkardynowany został do diecezji częstochowskiej. W 1952 uzyskał magisterium z teologii w zakresie teologii dogmatycznej. Studia w tym zakresie kontynuował w latach 1953–1956 na Wydziale Teologicznym Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, uzyskując w 1955 licencjat z teologii, i w latach 1965–1967 na Wydziale Teologicznym Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie, kończąc je z doktoratem z teologii na podstawie dysertacji Tożsamość Mistycznego Ciała Chrystusa i Kościoła rzymskokatolickiego w teologii ostatniej doby. Specjalność pogłębiał w latach 1967–1969 w Rzymie, gdzie rozpoczął przygotowania do napisania rozprawy habilitacyjnej Teologiczna natura odpustów.