Wielka Wojna i II Rzeczpospolita W czasie wojny został powołany do służby wojskowej, wypełniając zadania cywilno-administracyjne m.in. w niemieckim Ministerstwie Spraw Zagranicznych w Berlinie, a także na terytoriach podbitej Kongresówki, np. roli rzeczoznawcy gospodarczego powiatu rypińskiego.
Po zakończeniu służby wojskowej podjął pracę (od 1.10.1918) jako referent w Departamencie Stanu Rady Regencyjnej w Warszawie. Następnie po odzyskaniu niepodległości, pracował już w Ministerstwie Spraw Zagranicznych, jako kierownik referatu niemieckiego, a później referent spraw zachodnich w Departamencie politycznym MSZ. 11 listopada 1918 r. pozyskał Pałac Saski oraz gmachu przy ul. Miodowej, który zaadaptowano później na siedzibę główną MSZ. Od 1919 r. wchodził w skład komisji kwalifikacyjnej na pracowników dyplomatycznych i konsularnych, a po reorganizacji struktur MSZ objął referat niemiecki Wydziału Północnego Departamentu Polityczno-Dyplomatycznego. W tym samym roku został członkiem Komitetu Plebiscytowego, przygotowującego polską akcję plebiscytową na Warmii, Mazurach i Powiślu, a także znalazł się w delegacji polskiej, która udała się na konferencję w Spa (lipiec 1920 r.). Jesienią 1920 r. został naczelnikiem wydziału w Departamencie Politycznym MSZ, a niespełna pół roku później jego wiceprezesem. Natomiast 11.10.1921 r.