Jego dwunastoczęściowe dzieło De re rustica (właściwie Rei rusticae libri duodecim) przetrwało w całości do naszych czasów i pozostaje najważniejszym źródłem wiedzy o rzymskiej agrotechnice wraz z dziełami Katona Starszego oraz Warrona, których Kolumella niekiedy cytował. Zachowała się też jego mniejsza praca poświęcona drzewom (Liber de arboribus), choć jej autorstwo podlega dyskusji. Niezachowaną pracą Kolumelli jest natomiast dzieło astronomiczne Adversus astrologos. Poza tym, że autor często korzystał z własnego doświadczenia, czerpał także z pism innych autorów: Korneliusza Celsusa, Kartagińczyka Magona, Tremeliusza Skrofy oraz wielu źródeł greckich. Traktat ma charakter fachowego poradnika dla niejakiego Publiusa Silvinusa i w jego księgach omówiono następujące problemy dotyczące rolnictwa i prowadzenia majątku ziemskiego: uprawa ziemi: gleby i ogólne warunki upraw uprawa winorośli i prowadzenie winnic sadownictwo i zbiory owoców uprawa i produkcja oliwek hodowla inwentarza (większe zwierzęta): bydło, konie, muły inwentarz żywy (mniejsze zwierzęta): osły, owce, kozy, świnie, psy inwentarz (ryby i ptactwo): kurczęta, gołębie, drozdy, pawie, kury numidyjskie, perliczki, gęsi, kaczki, stawy rybne zwierzęta dzikie: zagrody dla nich;