Wraz z utworzeniem przez Ariela Szarona nowej partii, Kadimy, opuścił Likud i wstąpił do tego ugrupowania. Dostał się do siedemnastego Kneesetu z listy tej partii. Po wyborach w 2006 roku został ministrem budownictwa i konstrukcji w rządzie Ehuda Olmerta. Był szefem tego resortu do lipca 2007 roku, kiedy został ministrem spraw wewnętrznych. Od 23 sierpnia do 29 listopada 2006 pełnił również obowiązki ministra sprawiedliwości po rezygnacji z tej funkcji Chajjima Ramona (oskarżonego o molestowanie seksualne). Zastąpiła go na tym stanowisku wicepremier Cippi Liwni (która jednocześnie sprawowała funkcję ministra spraw zagranicznych).
30 lipca 2008 roku premier Olmert zakomunikował, że nie będzie się ubiegał o kolejną kadencję na stanowisku przewodniczącego partii. Swoje kandydatury w wewnątrzpartyjnych wyborach, zgłosili za to: Cipi Liwni, Sza’ul Mofaz, Awi Dichter i Me’ir Szitrit. 17 września 2008 nową przewodniczącą partii została wybrana Cipi Liwni, która otrzymała 43,1% głosów. Drugi, Szaul Mofaz, zapewnił sobie 42% głosów. W wewnątrzpatyjnych wyborach wzięło udział 55% członków partii, a Liwni zwyciężyła przewagą tylko 431 głosów (1,1%). Szitrita poparło jedynie 8,5% głosujących.