thumb|Młody pies. Ogon zwykle noszony nad grzbietem, tutaj opuszczony jest na dół ze względu na zmęczenie lub stres. thumb|Dorosły pies Łajka wschodniosyberyjska (ros. Восточносибиpская лайка) to jedna z ras psów zaliczana do szpiców myśliwskich. Jest to największa i najcięższa z łajek, pochodząca z dalekiego wschodu Rosji. Podlega próbom pracy. Należy do grupy 5 FCI - szpiców i psów w typie pierwotnym.
Budowa Pies nieco powyżej średniej wielkości, o wysokości w kłębie 53–65 cm i sylwetce zbliżonej do nieco wydłużonego prostokąta. Indeks (długość tułowia / wysokość w kłębie x 100) dla psów 104–108, dla suk 106–110. U psów kłąb wyniesiony jest o około 1–2 cm ponad krzyż, u suk wyniesienie kłębu do 1 cm.
Głowa Głowa w widoku z góry ma kształt umiarkowanie ostrego klina. Mózgoczaszka szeroka, z lekko zaokrągloną potylicą i wyraźnie zaznaczoną guzowatością potyliczną. stop łagodny, linia grzbietu nosa równoległa do linii mózgoczaszki. Wargi suche i szczelnie przylegające. Nos w kolorze czarnym, u psów o jasnym umaszczeniu dopuszczalny jasnobrązowy kolor nosa. Oczy nieduże, owalne, skośnie osadzone, koloru piwnego lub ciemnopiwnego. Uszy stojące, w kształcie szpiczastego lub lekko stępionego trójkąta, niezbyt wysoko osadzone, ruchliwe.