Największy lodowy stalagmit (lodowy słup) w jaskini ma wysokość 9 m.
Zalodzona część jaskini ma powierzchnię 9772 m², a objętość lodu (zmienna w pewnych granicach, w zależności od warunków pogodowych w danym roku) wynosi średnio 110,1 tys. m³. Największa objętość lodu przekracza okresami nawet 120 tys. m³, zaś maksymalna grubość pokrywy lodowej sięga 26,5 mZelinka Ján, Vrana Kamil, Janočko Juraj: Nový prístup ku geochemickému štúdiu ľadu v Dobšinskej Ľadovej jaskyni, w: "Aragonit" nr 9, 2004 r., s. 23-26 (dawniejsze wydawnictwa podawały powierzchnię zalodzenia do 11 200 m², objętość lodu do 145 tys. m³, a maksymalną grubość pokrywy lodowej na 22 m). W przekroju pokrywy widoczne są wyraźnie (podobnie jak w lodowcu) poszczególne warstwy lodu - ich grubość jest zależna od intensywności przesiąkania do jaskini wód opadowych w poszczególnych latachVlček Lukáš: Osudy efemérnych jaskyň (2), w: "Krásy Slovenska" R. 93, nr 7-8/2016, s. 66-69. Z punktu widzenia glacjologii pokrywa ta powinna być właściwie traktowana jak lodowiec, ponieważ znajduje się ona w ciągłym ruchu. Lód przesuwa się od wejścia oraz Wielkiej i Małej Sieni w kierunku Przyziemia i Korytarza Ruffinyi’ego, z prędkością od 2 do 4 centymetrów na rok.