Muszla duża, o zarysie podłużnie owalnym, cienkościenna i delikatna. Wierzchołki muszli mocno przesunięte w kierunku przodu muszli, brzegi grzbietowy i brzuszny muszli proste i wzajemnie równoległe. Koniec muszli znajduje się na wysokości osi podłużnej muszli. Na przekroju poprzecznym muszla zachowuje prawie taką samą grubość od wierzchołka do krawędzi brzusznej. Linie przyrostu na powierzchni zewnętrznej tworzą regularne, delikatne pofałdowania, periostrakum nie jest sfałdowane. Rzeźba muszli embrionalnej w postaci bruzd zgodnych z pierścieniami przyrostów, biegnących od brzegu do brzegu muszli. Skrzydeko małe. Muszla bez zamka (zamek zredukowany, nie występują żadne zęby ani listwy), wiązadło długie. Wewnątrz muszla gładka, matowoperłowa. Odciski przednich mięśni zwieracza muszli i wciągacza nogi połączone, odcisk mięśnia wyciągacza nogi ma kształt półksiężycowaty, odciski tylnego mięśnia zwieracza muszli i wciągacza nogi są połączone wąskim przesmykiem.
Barwa muszli zmienna, od kremowej po oliwkowobrunatną lub rogową.
Jest to największy z rodzimych, występujących w Polsce gatunków małży. Wymiary muszli: długość 100–200 mm, wysokość 60–120 mm, szerokość 30–60 mm. Maksymalna długość muszli dochodziła w początkach XX w.