Kariera mały|160px|lewo|Odcisk dłoni aktora w Alei Gwiazd w Międzyzdrojach Za rolę Isidora w spektaklu dyplomowym Carla Goldoniego Awantura w Chioggi (1992) dostał nagrodę jury i nagrodę publiczności na X Ogólnopolskim Przeglądzie Spektakli Dyplomowych Szkół Teatralnych w Łodzi. Po debiucie jako ostatni konferansjer w sztuce Janusza Wiśniewskiego Życie jest cudem (1992) z Zespołem Janusza Wiśniewskiego, związał się z warszawskim Teatrem Powszechnym im. Zygmunta Hübnera (1992–2007), gdzie występował w przedstawieniach Agnieszki Glińskiej, Krystyny Jandy, Władysława Kowalskiego, Anny Augustynowicz czy Piotra Cieplaka. Za rolę drugoplanową Bartleya w przedstawieniu Martina McDonagha Kaleka z Inishmaan (1999) otrzymał nagrodę im. Jacka Woszczerowicza na XXXIX Kaliskich Spotkaniach Teatralnych oraz nagrodę Feliksa Warszawskiego (1999). Występował gościnnie w teatrach warszawskich: „Scena Prezentacje” (1995–1996), Warszawskiej Operze Kameralnej (1997), Polskim (1997–1998, 2013), Studio Buffo (2009–2011), Bajka (2009), Kamienica (2012), Narodowym Centrum Kultury (2013), Capitol (2014), 6. piętro (2015), Dramatycznym (2015) i Muzycznym „Roma” (2019).
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Rafał Królikowski · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.