W kampanii wrześniowej 1939 walczył w składzie "Grupy Dęblińskiej", improwizowanej przez instruktorów Szkoły Pilotażu Myśliwskiego w Ułężu. Latał na przestarzałym myśliwcy PZL P.7a, na którym nie był w stanie nawiązać walki z samolotami nieprzyjaciela. M.in. startował bezskutecznie 6 września, w kluczu z por. Stefanem Witorzeńciem i por. Tadeuszem Arentowiczem, przeciwko wyprawie 15 bombowców Luftwaffe nad Dęblinem.
Po zakończeniu kampania wrześniowej przedostał się, przez Rumunię, do Francji. Trafił do bazy w Le Bourget pod Paryżem. Już w 1940 roku został przeniesiony do Wielkiej Brytanii, 8 marca przybył do punktu zbornego RAF w Eastchurch. Wstąpił do RAF, otrzymał numer służbowy 76794. Przeszedł przeszkolenie w 5 Operational Training Unit (OTU), 4 lipca 1940 roku rozpoczął kurs pilotażu w 1 School of Army Cooperation w Old Sarum. 5 sierpnia 1940 roku otrzymał przydział do 238. dywizjonu myśliwskiego RAF operującego z Tangmere. W składzie tego dywizjonu wziął udział w bitwie o Anglię.
Zginął 11 sierpnia w locie bojowym na samolocie Hawker Hurricane (o numerze P3819) zestrzelony do morza przez jednego z atakowanej, liczącej 150 samolotów, grupy hitlerowskich myśliwców. Był drugim polskim pilotem poległym w szeregach RAF.