Tradycyjną religią jest szamanizm, choć formalnie większość wyznaje prawosławie. Grobowce Dołganów oznaczane są w sposób nadzwyczaj synkretyczny: zwykle krzyżem prawosławnym, na którego szczycie umieszczony jest tzw. kut (tj. drewniana figurka ptaszka, który pomoże duszy zmarłego, zwłaszcza jeśli to było dziecko lub osoba kaleka, dostać się do nieba; takie kut tradycyjnie były u ludów turkijskich mocowane na laskach szamanów), a u podstawy - deseczka do składania ofiar duchom, podczas gdy pośrodku krzyża mocowana bywa ozdobna czerwona gwiazda.
Tryb życia Prowadzą półkoczownicze życie, zajmując się hodowlą reniferów, myślistwem i rybołówstwem oraz zbieractwem. Część Dołganów osiadła w miastach na południu Tajmyru (Norylsk, Dudinka), gdzie w kontaktach z innymi osiadłymi mieszkańcami Dudinki posługują się językiem rosyjskim, często przenosząc go nawet na kontakty między sobą.
Muzeum Literatury Dołgańskiej i ich poezja W Dudince istnieje też założone w połowie lat 90. XX wieku przez Dołgankę z Dudinki, Annę Barbolinę Muzeum Literatury