Hakulinen zdobył osiem tytułów mistrza Finlandii: w biegu na 50 km w latach 1954, 1957 i 1958 oraz w sztafecie 4 × 10 km w latach 1954, 1960, 1961, 1963 i 1964. Zwyciężał w wielu międzynarodowych zawodach.
Pod koniec kariery zawodniczej startował w biathlonie. Wziął udział w igrzyskach olimpijskich w Innsbrucku w 1964 roku, gdzie zajął 15. miejsce w biegu na 20 km. Na mistrzostwach świata w Seefeld in Tirol w 1963 roku wspólnie z Anttim Tyrväinenem i Hannu Postim zdobył srebrny medal w drużynie, a indywidualnie był szósty. Na mistrzostwach w Elverum w 1965 roku zajął 31. miejsce indywidualnie i 5. drużynowo.
Hakulinen był bardzo wszechstronnym sportowcem. Oprócz biegów narciarskich i biathlonu uprawiał także: bieg na orientację, narciarski bieg na orientację, bieg przełajowy oraz wioślarstwo. Był wybierany najlepszym sportowcem Finlandii w latach 1952, 1953, 1954 i 1960.
Hakulinen wygrał także biegi na 50 km w latach 1953 i 1955, na 18 km w 1953 roku oraz na 15 km w 1957 roku podczas Holmenkollen ski festival. W 1955 roku za swoje sukcesy w biegach narciarskich został uhonorowany medalem Holmenkollen wraz z trzema Norwegami: królem Haakonem VII, biegaczem narciarskim Hallgeirem Brendenem oraz dwuboistą klasycznym Sverre Stenersenem.
Z zawodu był żołnierzem, dosłużył się stopnia sierżanta.