Linji nauczał także konwencjonalnymi środkami. Jego mowy Dharmy zostały spisane przez uczniów w zbiorze zatytułowanym po Zapiski Linji (chiń. Linji lu). Był również znany z zachęcania uczniów do uwolnienia się od wpływu mistrzów i wszelkich doktryn (w tym nauczanej przez niego). Zamiast tego zachęcał do bezpośredniego poszukiwania własnej natury Buddy. To podejście dobrze oddają jego słowa:
Jeśli spotkasz Buddę, zabij go! Jeśli spotkasz patriarchów albo arhatów na swej drodze, zabij ich! Bodhidharma był brudnym brodatym barbarzyńcą Nirwana i oświecenie to martwe pniaki do przywiązywania osłów, święte księgi to listy duchów, skrawki papieru do czyszczenia miski.
Dwa systemy Linji był jednym z pierwszych mistrzów, którzy rozwijali to, co można nazwać dialektyką irracjonalności. Stworzył dwie metody, które stosował obok innych nauk. Uważał, iż okrzyk He! czy KoanPojęcie gong’anu jeszcze wówczas nie istniało chociaż już od Mazu Daoyi używano paradoksów w praktyce. wyzwalają najczęściej ucznia z jego nieuświadamianych problemów. Jednak uważał także, iż należy zawsze brać pod uwagę okoliczności i cechy ucznia, i wtedy zastosować odpowiednią metodę dla otwarcia jego umysłu.