potwierdzone przypadki u ludzi opisywano m.in. w rejonie rzeki Dzierżęcinki i Jeziora Pluszne. W badaniu z 2021 roku opisano dwa przypadki u osób kąpiących się w Jeziorze Pluszne oraz obecność cerkarii przywr ptasich u ślimaków Lymnaea stagnalis, zidentyfikowanych molekularnie jako zgodne z europejskimi izolatami Trichobilharzia szidati. Występowanie ognisk zależy od obecności właściwych ślimaków, zarażonych ptaków lub ssaków oraz warunków środowiskowych, m.in. temperatury wody i sezonowej aktywności rekreacyjnej.
Cykl rozwojowy i mechanizm choroby mały|Schemat powstawania świądu pływaków|alt=Schemat powstawania świądu pływaków Człowiek jest przypadkowym i nieodpowiednim żywicielem cerkarii. Larwy mogą wnikać w ludzką skórę, ale nie dojrzewają w organizmie człowieka do postaci dorosłej i zwykle giną w skórze. Wniknięcie larw zapoczątkowuje miejscową reakcję zapalną i alergiczną. W opisie patofizjologii choroby wskazuje się na udział wczesnej reakcji nadwrażliwości typu I, zależnej od IgE, oraz późniejszej reakcji komórkowej typu IV, w której uczestniczą m.in. komórki tuczne, limfocyty T i mediatory zapalne.