W czasie I wojny światowej służył w armii austro-węgierskiej. W 1918 wstąpił do Wojska Polskiego. Podczas wojny polsko-bolszewickiej służył w 201 pułku piechoty i 205 pułku piechoty na stanowisku dowódcy kompanii i oficera broni. 1 czerwca 1921 pełnił służbę w Dowództwie miasta Warszawa, a jego oddziałem macierzystym był 5 pułk piechoty Legionów. W czasie wojny nie rozstawał się z gitarą, propagując swojskie piosenki.
8 stycznia 1924 został zatwierdzony w stopniu porucznika ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 92. lokatą w korpusie oficerów rezerwy sanitarnych, grupa aptekarzy. Posiadał wówczas przydział w rezerwie do 6 batalionu sanitarnego we Lwowie. W 1934, jako oficer rezerwy pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Warszawa Miasto III i posiadał przydział do Kadry Zapasowej 1 Szpitala Okręgowego w Warszawie. Po I wojnie światowej prowadził w Warszawie aptekę przy ulicy Mazowieckiej 10.