Swobód Obywatelskich i Spraw Wewnętrznych.
Zrezygnowała z zasiadania w PE w 1998 w związku z wyborem na posłankę do Bundestagu. Z niemieckiego parlamentu odeszła w 2001, kiedy to została wybrana na przewodniczącą Zielonych (obok Fritza Kuhna). W 2002 zrezygnowała z przywództwa w partii, kiedy to ponownie uzyskała mandat deputowanej do Bundestagu. Z powodzeniem ubiegała się o poselską reelekcję w wyborach w 2005, 2009, 2013, 2017, 2021 i 2025.
W 2004 powróciła na funkcję przewodniczącej swojego ugrupowania, łącząc już ją z wykonywaniem obowiązków poselskich. Do 2008 kierowała Zielonymi z Reinhardem Bütikoferem, następnie do 2013 z Cemem Özdemirem. Odeszła z tego stanowiska, uzyskując następnie wybór na wiceprzewodniczącą niższej izby niemieckiego parlamentu. Funkcję tę utrzymała również w 2017 i 2021.
Członkini różnych organizacji społecznych w tym i Pro Asyl. Działaczka na rzecz osób LGBT w ramach Lesben- und Schwulenverband in Deutschland. W 2020 objęła patronatem Maryję Kalesnikawą, białoruskiego więźnia politycznego.