Władysław Łokietek nie zastosował jednak w pełni odpowiedzialności zbiorowej, gdyż pozostali członkowie rodziny wójta Alberta nie utracili majątków i są wymieniani w księgach miejskich po stłumieniu powstania. Matka Alberta przekazała połowę swojej parceli w roku 1313 pod rozszerzenie cmentarza przy kościele Panny Marii w Krakowie. Mikołaj, syn Jana, wymieniany jest w latach 1323 i 1330 jako sprawujący urząd ławnika.
Miasto zachowało odrębny ustrój władz lokalnych, jednakże zostały ograniczone jego przywileje handlowe, np. wolność od ceł. Wójt przestał być przewodniczącym rady miejskiej, której kompetencje wzrosły, m.in. odtąd kierowała ona obroną miasta. Po stłumieniu buntu książę Łokietek zakazał w Krakowie prowadzenia ksiąg miejskich po niemiecku, wprowadzając łacinę, co utrzymano przez pół wieku, gdy wrócono do prowadzenia ksiąg w języku niemieckimAgnieszka Bartoszewicz, Języki wernakularne w testamentach mieszczan krakowskich XIV-XV w., Kwartalnik Historii Kultury Materialnej, Warszawa 2013, nr 2, s.251.. Zachowane zostały natomiast przywileje gospodarcze miasta.
Odniesienia w kulturze