Stanisław Kotowski – prezes Sądu Wojewódzkiego dla województwa warszawskiego; Mieczysław Szerer – sędzia Sądu Najwyższego. (13 maja 1957 zrezygnował w dalszych pracach komisji, nie zgadzając się z jej wnioskami końcowymi. Napisał wówczas własne sprawozdanie, tzw. raport Szerera, który stanowił sumę wniosków tego sędziego na temat odpowiedzialności osób winnych wypaczeń w wojskowych organach sprawiedliwości); płk Mieczysław Majewski – przedstawiciel MON; płk Adam Uziembło – przedstawiciel MON.
Raport Mazura Wynikiem kilkumiesięcznej pracy komisji było przygotowanie sprawozdania, które do historii przeszło pod nazwą raportu Komisji Mazura (lub Mazura – Wasilewskiego) wydanego 29 czerwca 1957. Stwierdzał on, iż największe nasilenie łamania praworządności występowało w latach od 1948 do 1954, przy czym przeważająca większość wyroków sądowych w spreparowanych procesach przypada na okres od marca 1952 do drugiego kwartału 1953. Za głównych inicjatorów wypaczeń w sądownictwie wojskowym uznali byłego prezesa NSW Wilhelma Świątkowskiego i jego zastępcę Aleksandra Tomaszewskiego.