W latach 1990–2000 pełnił funkcję podsekretarza stanu w Ministerstwie Łączności. Od 1991 do 1993 zajmował stanowisko prezesa Państwowej Agencji Radiokomunikacyjnej. W rządzie Jana Olszewskiego kierował resortem łączności (1991–1992). W 1999 został członkiem powołanego wówczas rządowego zespołu negocjacyjnego w sprawie akcesji Polski do Unii Europejskiej; brał udział w negocjacjach dotyczących dwóch obszarów (telekomunikacja i techniki informacyjne oraz kultura i polityka audiowizualna). W okresie 2000–2002 był wiceprezesem Urzędu Regulacji Telekomunikacji. Pełnił później funkcję doradcy prezesa zarządu Telekomunikacji Polskiej oraz dyrektora NASK.
Życie prywatne Żonaty z Izabellą Rusinową, której zadedykował swoją książkę pt. Wizyjne przetworniki optoelektroniczne (1990). Ma dwóch synów (ur. 1969 i 1975).
Ordery i odznaczenia Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (2011). Złoty Krzyż Zasługi (1987) Srebrny Krzyż Zasługi (1982) Złoty Medal „Za zasługi dla obronności kraju” (2010) Medal Komisji Edukacji Narodowej (2008) Odznaka honorowa „Zasłużony dla Łączności” (2001) Odznaka honorowa „Za Zasługi dla Warszawy” (1983) Odznaka honorowa SEP (1992) Medal im. profesora Janusza Groszkowskiego (2025)
Wybrane publikacje Telewizja. Wizyjne przetworniki optoelektroniczne (1990) Telewizja.