Studiował filologię polską i filozofię na Uniwersytecie Jagiellońskim, pracę magisterską obronił w 1951 roku.

W czasie kampanii wrześniowej został ciężko ranny. Był konspiratorem w „Tarczy”, później adiutantem komendanta mieleckiego obwodu AK. Po zakończeniu II wojny światowej został dziennikarzem. Od 1948 roku pracował w „Tygodniku Powszechnym”. Był także kierownikiem zespołu tłumaczy brytyjskiego tygodnika Foreign Office „Głos Anglii” (1946–1948). Od 1948 do 1953 roku był sekretarzem redakcji „Tygodnika Powszechnego”. W 1953 roku został wykładowcą Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego, w latach 1980–1990 był profesorem tej uczelni. Redaktor naczelny miesięcznika „Znak” (1957–1959), założyciel i redaktor naczelny Wydawnictwa „Znak” (1959–1990). Był korespondentem „Tygodnika Powszechnego” na trzeciej Sesji Soboru Watykańskiego II.