Ostatni z ww. przypadków reguluje ustawa o własności lokali, która precyzuje sposób zarządzania nieruchomością wspólną, tzn. nieruchomością będącą we współwłasności właścicieli lokali wyodrębnionych i niewydorębnionych położonych na danej nieruchomości. Właściciele ci tworzą wspólnotę mieszkaniową. Nieruchomością wspólną zarządza zarząd powołany przez właścicieli lub sposób zarządu określony jest w umowie, sporządzonej w formie aktu notarialnego (lub uchwale, zaprotokołowanej przez notariusza). Jeżeli jednak te sposoby sprawowania zarządu nie zostaną ustanowione lub nie spełniają swej roli według kryteriów określonych w ustawie o własności lokali, może zostać powołany zarządca przymusowy. Jest to więc sposób sprawowania zarządu przewidziany dla sytuacji, w której niezbędna jest interwencja organów publicznych w celu zapewnienia prawidłowego utrzymania nieruchomości wspólnej i zarządzania nią. Przy ustanawianiu zarządcy przymusowego obowiązują następujące zasady zapisane w ustawie o własności lokali (art. 26 uwl): zarządcę przymusowego ustanawia sąd, sąd ustanawia zarządcę przymusowego tylko na wniosek: właściciela lokalu, jeżeli są spełnione przesłanki zawarte w art. 26 ust. 1 uwl dotychczasowego zarządcy, jeżeli są spełnione przesłanki zawarte w art. 26 ust.