Deszczowy sezon wegetacyjny sprzyja intensywniejszemu kwitnieniu w następnym roku, natomiast deszczowa wiosna nie ma wpływu na intensywność kwitnienia w danym roku.
Ze względu na zdolność do szybkiego rozprzestrzeniania się za pomocą rozłogów jest w stanie skutecznie konkurować w runie leśnym, tworząc rozległe łany, zwłaszcza w miejscach o dużej ilości ściółki liściastej. Z kolei źle znosi wydeptywanie i nie utrzymuje się w lasach intensywnie penetrowanych przez ludzi.
Jasnota gajowiec rośnie w lasach liściastych, najczęściej i najlepiej w buczynach, grądach, lasach lipowo-jaworowych i w lasach łęgowych. Spotykany jest też w lasach mieszanych, nawet z udziałem świerka, o ile zakwaszenie gleby nie jest zbyt silne, także w borach mieszanych z jodłą i sosną. Często rośnie na obrzeżach lasów, wzdłuż szlaków w lasach, poza kompleksami leśnymi w zaroślach i żywopłotach. W górach występuje po piętro kosodrzewiny. Ze względu na słabe rozprzestrzenianie się za pomocą nasion i duże znaczenie rozmnażania wegetatywnego jest uznawany za gatunek wskaźnikowy dla starych lasów.